Odpowiedź Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotycząca interpretacji pojęcia „eksponat” w kontekście kwalifikowalności kosztów w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego lub przyrodniczego polskiej wsi w
ramach interwencji I.13.1 LEADER – PS WPR 2023–2027 oraz zakupu używanego instrumentu muzycznego

Wytyczne podstawowe (1) w rozdziale VIII.2. wskazują koszty zakupu używanych maszyn, urządzeń, wyposażenia, w tym również ich instalacji, z wyłączeniem eksponatów w I.13.1 w ramach operacji dotyczących dziedzictwa kulturowego, jako koszty niekwalifikowalne. Oznacza to, że co do zasady należy dokonywać zakupu rzeczy nowych.

Jedynym wyjątkiem od tej reguły są koszty zakupu eksponatów w interwencji I.13.1 LEADER – PS WPR 2023–2027 w ramach operacji dotyczących dziedzictwa kulturowego. Dotyczy to różnych przedmiotów, które będą eksponatami
np. w muzeach, izbach pamięci, skansenach czy innych obiektach mających na celu ochronę dziedzictwa kulturowego.

Według słownika języka polskiego PWN, „eksponat” to przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum lub na wystawie, czyli „eksponowany”. „Eksponować” zaś to pokazywać, wystawiać na widok publiczny.

Jeśli zespół ludowy planuje instrument wykorzystywać do grania na nim, to koszt zakupu używanego instrumentu jest niekwalifikowalny, bo instrument nie będzie eksponatem. Jeśli jednak zespół ludowy planuje utworzenie np. muzeum czy izby pamięci i zamierza je wyposażyć w instrumenty, które będą w nich eksponowane, czyli pokazywane zwiedzającym, a nie wykorzystywane do grania na nich podczas różnych wydarzeń o charakterze kulturalnym czy rozrywkowym (np. festyny, festiwale, imprezy okolicznościowe), to zgodnie z wytycznymi podstawowymi (1), zakup używanych instrumentów muzycznych nie jest niekwalifikowalny – bo instrumenty stają się eksponatami.

Dlatego używany instrument muzyczny, zakupiony na potrzeby realizacji projektu w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego lub przyrodniczego polskiej wsi, w ramach interwencji I.13.1 LEADER – PS WPR 2023–2027, nie może zostać jednoznacznie zakwalifikowany jako „eksponat”. Jest to bowiem uzależnione od określonej formy
jego przeznaczenia i użytkowania w danym projekcie.

Jednocześnie MRiRW nie rozstrzyga w sprawach indywidualnych i ostateczna decyzja o potwierdzeniu kwalifikowalności kosztów operacji należy do Samorządu Województwa, a podejmowana jest na podstawie informacji wynikających z dokumentacji dotyczącej tej operacji.